نقد فیلم فیلم لگو بتمن

«لگو بتمن» با شنیدن این کلمه آغاز می‌شود: سیاه. بتمن در حالی که فیلم هنوز در مرحله‌ی نمایش لوگوی استودیوهای سازنده است، توضیح می‌دهد که چرا همه‌ی فیلم‌های مهم با صفحه‌ی سیاه شروع می‌شوند (اسپویلر آلرت: چون خفن‌تر از رنگ سیاه، رنگ دیگری نیست!) و لوگوی برادران وارنر را مسخره می‌کند و از این می‌گوید که دی‌سی تمام موفقیتش را نه به سوپرمن، بلکه به بتمن مدیون است. خب، وقتی فیلمی به معنای واقعی کلمه، در شوخی کردن به اولین نمای مشکی فیلم هم رحم نمی‌کند، یعنی قرار است به سواری روده‌بُرکننده و خارق‌العاده‌ای تبدیل شود. بالاخره آخرین فیلم ابرقهرمانی کمدی که داشتیم هم مسخره‌بازی‌هایش را از تیتراژ شروع کرده بود و بالاخره آخرین انیمیشن لگویی که در دنیا غوغا به پا کرد، «فیلم لگو» بود که به یکی از شگفت‌آورترین انیمیشن‌های سینمای غرب تبدیل شد. پس، آره «لگو بتمن» هر دو را یکجا دارد. هم فیلم ابرقهرمانی شاد و شنگولی است که تا می‌تواند جدیت و تاریکی شخصیت اصلی‌اش را به باد شوخی و خنده می‌گیرد و هم اسپین‌آف انیمیشنی است که به خاطر خلاقیتِ نفسگیرش شناخته می‌شود. به خاطر زنده کردنِ خلاقیت کودکانه‌ی مُرده‌ی درون بسیاری از بزرگسالانی که آن را در زمان عرضه‌اش دیدند و شیفته‌اش شدند.

«فیلم لگو» یک غافلگیری تمام‌عیار بود. وقتی خبر رسید برادران وارنر قصد ساخت انیمیشنی براساس اسباب‌بازی‌های شرکت لگو را دارد، خیلی‌ها انتظار محصولی به این اندازه درجه‌یک و عمیق را نداشتند. در عوض اکثرا فکر می‌کردند این انیمیشن چیزی بیشتر از تبلیغاتی سینمایی برای شرکت لگو نخواهد بود. اما بدجوری اشتباه می‌کردیم. «فیلم لگو» نه تنها یک فیلم تماما تبلیغاتی ضعیف نبود، بلکه کار غیرمنتظره‌ای انجام داد: فیلم از ماهیت لگوها استفاده کرد تا علاوه‌بر روایت داستانی در ستایش خلاقیت و دیوانگی افسارگسیخته‌ی دوران کودکی، سکانس‌های اکشنِ کله‌خرابی عرضه کرد که فقط در یک فیلم لگویی می‌توان نمونه‌شان را دید. انسان‌ها هرچه از دوران کودکی فاصله می‌گیرند، بدون اینکه خودشان بخواهند، بیشتر و بیشتر فراموش می‌کنند که درون ذهنِ عجیب یک بچه چه می‌گذرد. ذهنی که به خاطر آلوده نشدن توسط هیچ‌گونه نگرانی و مسئولیتی و منطقی، فقط و فقط به خلاقیت و کنجکاوی‌های بی‌نهایت اختصاص دارد. به اینکه چگونه با قرار دادن بی‌ربط‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین چیزهایی که می‌تواند در اطرافش پیدا کند، داستانی پرهیجان درباره‌ی آنها درست کند و خودش را برای ساعت‌ها مشغول کند.